“De druk is voelbaar in elke beslissing”: ASz-bestuurder Nicole Stolk over haar mensgericht leiderschap in de zorg
REGIO - Het is een warme augustusmiddag wanneer Nicole Stolk, voorzitter van de Raad van Bestuur van het Albert Schweitzer ziekenhuis (ASz), de vergaderruimte binnenloopt. Ze groet ons met een rustige vanzelfsprekendheid en neemt de tijd voor ons gesprek.
Kalm en rustig ondanks druk
De zorg staat onder druk: de zorgvraag stijgt, personeel is schaars, de spoedeisende hulp draait op volle toeren. Ook het Albert Schweitzer ziekenhuis merkt dat. Bovendien: het ziekenhuis bereidt één van de grootste nieuwbouwoperaties in zijn geschiedenis voor. Stolk blijft een opmerkelijke kalmte uitstralen. Niet de kalmte van iemand die de problemen onderschat, maar van iemand die ze doorgrondt en grote kennis van zaken heeft. “Het ziekenhuis is een plek waar mensen beter worden,” zegt ze, “maar het is ook een plek waar je als bestuurder elke dag voelt wat er op de regio afkomt. De druk is voelbaar in elke beslissing.”
In deze tweeluik spreken we met haar over de nieuwbouw, het concept ‘gezondheidsplein’, de wachttijden, de spoedeisende hulp en de regionale zorgketen. We beginnen echter met het belangrijkste. Dat is haar persoonlijke motivatie om leiding te geven in een tijd waarin de zorg op een kantelpunt staat.
Bewuste keuze voor de zorg
Wie Nicole Stolk spreekt, merkt dat haar keuze voor de zorg geen toevallige stap was. Ze wilde aanvankelijk muziekdocent worden, maar koos uiteindelijk voor rechten en geschiedenis. Ze werkte 25 jaar in de top van de overheid, bij Binnenlandse Zaken, Justitie en Veiligheid en later bij De Nederlandsche Bank. Tijdens haar jaren bij deze bank maakte Stolk een periode mee die haar kijk op zorg voorgoed veranderde. Haar zoon Jasper werd ernstig ziek en werd lange tijd behandeld. Ze zag van dichtbij hoe zorgprofessionals werken, hoe intensief de samenwerking tussen disciplines is en juiste uitwisseling van gegevens essentieel zijn. Ze zag ook hoe belangrijk het is dat kinderen zoveel mogelijk zelf blijven doen. “Je ziet dingen die je anders niet ziet,” zegt ze. “Het heeft me gevormd, maar het is niet mijn drijfveer. Mijn drijfveer is dat iedereen goede zorg verdient.” Daardoor bleef de zorg trekken. Niet als abstract beleidsveld, maar als sector waarin maatschappelijke impact tastbaar is.
Toen ze werd benaderd voor het Albert Schweitzer ziekenhuis, voelde ze meteen dat het klopte. “De Dordtse cultuur past bij mij,” zegt ze. “Het is direct, maar ook warm. Je voelt hier voor wie je het doet. Het mooie van deze regio en ook van Dordrecht, maar eigenlijk van heel Waardenland is: het is groot genoeg om slagkracht te hebben en klein genoeg om elkaar te kennen.”
Locatie Dordtwijk
Nieuwbouw: geen luxe, maar noodzaak
Het Albert Schweitzer ziekenhuis staat aan de vooravond van een ingrijpende nieuwbouwoperatie. De huidige gebouwen stammen uit de jaren ’80 en zijn technisch en logistiek niet meer berekend op de zorg van de toekomst. Stolk legt uit dat de keuze voor nieuwbouw geen ambitieus project is, maar een harde noodzaak.
“De installaties zijn aan vervanging toe,” zegt ze. “Binnen zes tot acht jaar zouden we alles moeten vervangen. Als je dat doet in een ziekenhuis waar de zorg doorgaat, dan ben je jaren bezig. Dat zorgt voor overlast voor patiënten en medewerkers.”
Renovatie zou bovendien langer duren dan nieuwbouw. “Je moet het je voorstellen als een puzzel,” zegt ze. “Je kunt niet alles tegelijk vervangen. Je moet steeds een stukje aanpakken. Dat duurt veel langer en is uiteindelijk duurder.”
Nieuwbouw biedt de kans om een ziekenhuis te bouwen dat past bij de zorg van nu én de zorg van de toekomst. “We kunnen slimmere logistiek ontwerpen,” zegt ze. “Meer éénpersoonskamers die nodig zijn voor patiënten met infecties, een healing environment met licht, groen en kunst. Een ziekenhuis waar mensen niet alleen beter worden, maar zich ook beter voelen en daardoor sneller herstellen.”
Ze benadrukt dat het nieuwe ziekenhuis compacter wordt, maar niet kleiner. “We houden dezelfde hoeveelheid bedden,” zegt ze. “Maar we organiseren het slimmer.”
Van ziekenhuis naar gezondheidsplein
De nieuwbouw is meer dan een gebouw. Het is een concept: een gezondheidsplein. Een plek waar medische zorg, sociaal domein, GGZ, fysiotherapie, revalidatie en preventie samenkomen. Een plek waar schuldenproblematiek, eenzaamheid, leefstijl en veiligheid worden aangepakt in samenhang met medische zorg.
“Gezondheid begint niet in het ziekenhuis,” zegt Stolk. “Gezondheid begint in de wijk.” Het ziekenhuis wil daardoor een bondgenoot zijn in gezondheidsketen, niet alleen een plek voor behandeling. “Als mensen bij ons komen met schulden, eenzaamheid of leefstijlproblemen, dan moeten we ze kunnen doorverwijzen naar een plek dichtbij,” zegt ze. “Dat is de toekomst van zorg.”
Impressie van Gezondheidsplein
Zoektocht naar juiste locatie: 17 plekken, één zorgvuldige keuze
Samen met de gemeente Dordrecht onderzocht het ziekenhuis zeventien mogelijke locaties in de stad. Daarbij werden belangrijke criteria werden gewogen. Te denken valt aan: aanrijdtijden voor ambulances, bereikbaarheid voor patiënten, OV-verbindingen, verkeersstromen, toekomstige gebiedsontwikkeling, en de nabijheid van partners zoals de Sportboulevard, het Da Vinci College en revalidatiecentra.
“Het was een zorgvuldig proces,” zegt Stolk. “We hebben echt alles bekeken. Je kunt een ziekenhuis niet zomaar ergens neerzetten. Het moet passen in de zorgketen, in de mobiliteit, in de wijk.”
De parkeerplaats tussen de Sportboulevard en het huidige ziekenhuis kwam als beste optie naar voren. Niet omdat het de makkelijkste keuze was, maar omdat het de beste balans bood tussen bereikbaarheid, acute zorg en toekomstige ontwikkelingen. “Er wordt gewerkt aan een nieuw treinstation bij het Leerpark,” zegt ze. “Dat zou de bereikbaarheid enorm verbeteren. Je moet vooruit denken.”
Parkeerplaatsen voor Albert Schweitzerziekenhuis en Sportboulevard
Wachttijdenproblematiek
1. SEH: ‘wachttijdverzachters’
Wie ’s avonds of ’s nachts op de spoedeisende hulp (SEH) van het Albert Schweitzer ziekenhuis komt, ziet de druk die op de zorg staat. Wachttijden van drie tot vier uur zijn geen uitzondering. Stolk legt uit waarom. “Acute zorg gaat altijd voor,” zegt ze. “Als er een groot ongeluk is, dan moet je die mensen meteen helpen. Dat betekent dat anderen langer moeten wachten.”
Daarnaast komen steeds meer mensen naar de SEH die geen huisarts hebben. “Dat is een landelijk probleem,” zegt ze. “Maar het raakt ons direct. Mensen komen met klachten die eigenlijk bij de huisarts horen.”
Het ziekenhuis heeft initiatieven ontwikkeld om de wachttijd draaglijker te maken. “We hebben ‘wachtverzachters’,” verelt Stolk. “Mensen krijgen dan uitleg over wat er gebeurt. Als er een groot ongeluk is, krijgen ze bericht wat er aan de hand is en waarom ze langer moeten wachten Verder zorgen we voor comfortabele wachtkamers met leesmateriaal, koffie/thee en prettige stoelen.”
Ze benadrukt dat de SEH niet wordt gespreid over meerdere locaties. “Met schaars personeel is het niet verstandig om acute zorg op verschillende plekken te organiseren,” zegt ze. “We hebben de SEH al jaren in Dordrecht geconcentreerd. Je hebt gespecialiseerde teams nodig, directe beschikbaarheid van OK-capaciteit, snelle diagnostiek. Dat kun je niet dupliceren.”
Regionale huisartsenpost Dordtwijk
2. Wachttijden bij specialismen
Patiënten kennen niet alleen wachttijden bij de SEH, maar ook bij diverse specialismen. Zo is de vermindering van de wachttijden bij specialismen zoals neurologie en longgeneeskunde een grote uitdaging. Stolk is daar open over. “Er is een landelijk tekort aan neurologen,” zegt ze. “Dat raakt ons ook. Maar we mogen ons gelukkig prijzen dat we een stabiel personeelsbestand hebben.”
Regiofunctie: een ziekenhuis dat de Drechtsteden draagt
Het ziekenhuis heeft weinig problemen met het aantrekken van verpleegkundigen en specialisten. “We hebben goede sollicitanten,” zegt ze. “Dat is niet vanzelfsprekend in deze tijd.” We beoordelen alle patiënten, zodat patiënten die snel een afspraak nodig hebben, voorrang krijgen. “We prioriteren continu,” zegt ze. “Maar dat neemt niet weg dat mensen soms lang moeten wachten.”
Opleidings- en banenmarkt 2025
Het Albert Schweitzer ziekenhuis is één van de grootste werkgevers van Dordrecht en een cruciale speler in de regionale zorgketen. Stolk ziet het als een verantwoordelijkheid om die kracht in te zetten voor de regio. “Het is groot genoeg om slagkracht te hebben en klein genoeg om elkaar te kennen,” zegt ze. “We hebben veel contact met burgemeesters en wethouders. We weten elkaar te vinden.” Zo werkt het ziekenhuis werkt intensief samen met:
· gemeenten
· huisartsen
· VVT-organisaties (Verpleging, Verzorging en Thuiszorg)
· GGZ
· jeugdzorg
· welzijnsorganisaties
· andere ziekenhuizen
Doorstroming oudere patiënten
Stolk benadrukt dat het ziekenhuis strakke afspraken en een duidelijk afwegingskader heeft voor het doorverwijzen van patiënten naar de VVT. Alleen mensen die niet zelfstandig thuis kunnen functioneren, ook niet met thuiszorg, worden overgeplaatst naar een verpleeg- of verzorgingshuis. Daarbij wordt nauw samengewerkt met de VVT‑organisaties om voldoende plekken te reserveren, zodat het ziekenhuis zijn bedden kan vrijhouden voor patiënten die echt medische zorg nodig hebben. Als tussenstap is de speciale afdeling V07-De Maas een jaar geleden geopend. De zorg wordt verleend door PZC Dordrecht. “Hier kunnen patiënten tijdelijk verblijven die medisch klaar zijn, maar (nog) niet naar huis kunnen.”
Het ziekenhuis heeft een eigen ‘Thuis Beter’-team voor complexe thuiszorg. “Dat is voor mensen die nog infuus hebben of andere complexe zorg nodig hebben,” zegt ze. “Daar zijn speciale teams voor.”
Leiderschap in een tijd van druk
Leidinggeven aan een ziekenhuis in deze tijd is geen eenvoudige taak. Nicole Stolk bewaakt haar leiderschap door zichtbaar te zijn in de organisatie, te luisteren naar professionals en aandacht te hebben voor mentale veerkracht van haar collega’s. “Werken in de zorg is zwaar,” zegt ze. “Nachtwerk is belastend. We hebben extra aandacht voor hoe je dat ritme goed kunt verwerken.”
Ze benadrukt dat zorgprofessionals werken met een enorme intrinsieke motivatie. “Dat vind ik indrukwekkend,” zegt ze. “Mensen willen dit hun hele carrière doen. Daar heb ik groot respect voor.”
Conclusie: een bestuurder die koers houdt in een tijd van verandering
Het Albert Schweitzer ziekenhuis staat op een kantelpunt. De nieuwbouw moet de regio voorbereiden op de zorgvraag van de komende decennia. De spoedeisende hulp staat onder druk. Wachttijden zijn een uitdaging. De samenwerking in de regio is intensiever dan ooit. In een tijd van vergrijzing is de doorstroming van oudere patiënten naar hun thuissituatie een groot aandachtspunt.
In dat landschap leidt Nicole Stolk het ziekenhuis met een combinatie van bestuurlijke scherpte, menselijke compassie en een diep besef van de maatschappelijke opdracht.
“Je voelt hier elke dag voor wie je het doet,” zegt ze. “Dat maakt het intensief, maar ook heel betekenisvol.”
Nicole Stolk: "Deze zorgprofessionals werken met een enorme intrinsieke motivatie. Dat vind ik indrukwekkend. Mensen willen dit hun hele carrière doen. Daar heb ik groot respect voor.”
Volgend week: Vooruitkijken in de zorg: ASz-bestuurder Nicole Stolk over fundamenten, veerkracht en visie
Foto's: Albert Schweitzer ziekenhuis, gemeente Dordrecht
